Ve Renkli Bahçe
Bir zamanlar, güneşli bir vadide Maya adında çok çalışkan ve yardımsever bir arı yaşardı. Maya, her sabah neşeyle kanat çırparak güne başlardı.
Bahçedeki çiçeklerin meyve verebilmesi için yardıma ihtiyacı olduğunu biliyordu. "Hadi iş başına!" diyerek rengarenk çiçeklere doğru uçtu.
Maya, papatyalardan gülücükler saçan lalelere konuyor, her çiçeğe sihirli polen tozları taşıyordu. Onun sayesinde doğa canlanıyordu.
Bahçıvan Ahmet Amca, Maya'nın ne kadar sıkı çalıştığını hayranlıkla izliyordu. "Küçük dostumuz olmasa bahçemiz bu kadar güzel olmazdı," dedi.
Maya'nın kanatları sarı polenlerle parlıyor, sanki üzerinden altın tozları dökülüyordu. Yorulsa da yardım etmekten çok mutluydu.
Bir gün, Maya bahçenin en nadide gülüne kondu. Gülün yaprakları solgun görünüyordu ve Maya hemen yardım etmeye karar verdi.
Maya, sabahın erken saatlerinde taze çiy damlalarını topladı ve nazikçe gülün yapraklarına taşıdı. Gül, Maya'nın çabasıyla yeniden canlandı.
Gül, teşekkürlerini sunarken Maya gülümsedi. Bahçenin her köşesinde yardıma hazır olmak, onun en büyük mutluluğuydu.